woensdag 12 mei 2010

Lente in Amsterdam

Na 4 maanden ga ik eindelijk Alec zien. De eerste zoon van Bart en Marjolein. Bart en ik zagen elkaar voor het eerst in januari 1969. Vervolgens duurde het een jaar of 16 voordat we elkaar echt goed leerden kennen. Dat kwam door de NRC. Die bracht Bart rond, wij waren het laatste adres.
Net als Bart komt Arend ook uit ''de Hoek''. En Arends eerste zoon, Jasper, is ook van december. Drie oude vrienden, drie eerstelingen van december. Jasper en Adriaan schelen een dag. Alec en Adriaan schelen een week en 5 jaar. Ik ben dus reuze benieuwd hoe het Bart vergaat. Prototype avonturier/zakenjongen.

Adriaan gaat mee. Ik kies voor overstappen op Schiphol. De dynamiek werkt aanstekelijk. We vragen een knappe blonde KLM stewardess naar de juiste bus. Adriaan glimt van trots. De bus rijdt als het ware door de achtertuin van Schiphol, wat een hoop vliegtuigen. Hij telt ze allemaal. 10 minuten later stappen we uit naast het Olympia stadion. De zon schijnt.

Alec is een wolk van een baby. Marjolein ziet er goed uit. En Bart? Die neem ik spoedig mee naar de kroeg. Even uit de baby-cocoon mood halen.

Op de terugweg rijden we langs een grasveld met heel veel paardenbloemen. Ik wijs Adriaan erop. De man naast ons vertelt spontaan dat hij 15 jaar geleden met zijn dochter een paardenbloem zocht voor biologie. Na lang zoeken hadden ze er eindelijk een.

Thuis gekomen spelen we nog even op het veld achter ons. En wat zien ik? Overal paardenbloemen. Zomaar op de Kaap. Hoe is dat bij jou? Zoek er een, het liefst een uitgebloeide, en doe een wens. Die van mij laat zich niet zo moeilijk raden. Lang leve Alec!