Of dat ik een reuze handig en effectief netwerk heb opgebouwd. Maar helaas, dit werkt niet voor mij. De nieuwste electronische snufjes verdampen bij de geur van een echt boek. Ik lees er wel over in de krant. En een netwerk onderhouden kost me teveel tijd.
Of ik word er te melancholisch van. Dan lees ik dat Simon aan het skien is in Zwitzerland en dan denk ik, Jezus, hoe lang is Jersey wel niet geleden. Of, heel anders, zie ik opeens de naam van een klasgenoot die vroeger veel geplaagd werd. Dan ben ik blij dat hij goed terecht is gekomen. En schaam ik me een beetje dat ik zelf niet liever was. Ik deed niet mee, maar ik sloeg die anderen ook niet op hun bek. Dat deed ik op de lagere school namelijk wel. Ergens is het misgegaan..
Exit facebook, exit linkedin. Ze bekijken het maar. Het kost me ook teveel tijd. Geef mij maar een echt gesprek. Met vlees en bloed. En zichtbare rimpels. En gezichten, die iets vertellen. Want letters verhullen. Zo'n computermachine is ook veel te kil. En al die foto's, al die berichten, al die verhalen, ze slaan je creativiteit stuk.
Waar ik ook griep van krijg zijn al die doordachte reclame boodschappen. Internet is teveel een gigantische geldmachine. Een propaganda wolf. Eerst de radio, toen de televisie en dan nu internet. Niets is veilig. Wat dat betreft ben ik conservatief.
En toch ben je o zo verleidelijk. Waarom zou ik hier anders schrijven? Er is publiek. Ergens.
En er is muziek. En er zijn ideeen. Hoe lang nog voordat de eerste sociologische studie verschijnt met daarin de begrippen economisch, cultureel en digitaal kapitaal?
Internet als bron van kennis. Kennis als bron van verslaving. Een eindeloze heerlijke kennisgolf waarop het prettig surfen is.
Gelezen in de krant van vandaag:
In de metro van Rotterdam is een jongeman gesignaleerd met een boek van de Vlaamse auteur Tom Lanoye. De man droeg op de heenweg een muts. Op de terugweg niet meer. Dat staat op de videobeelden. De man lijkt aangeslagen. Nee, niet door de mr-vergadering, hoewel die ook schokkend was. Nee, het was dat boek. Verpletterend. "ik had even zin in iets anders dan die Israeliet. Dus pakte ik die Vlaming uit de kast. Tering, wat goed. Het is dat ik monden moet voeden, anders had ik een paar dagen vrij genomen"
