Als je dan 's ochtends in de war bent. Die whiskey proeverij van gisteren was wel erg leuk. Maar waar is nu dat usb stickie. Toch niet in de verwarming gevallen? Toch niet door Ambroos opgeruimd, als in de zin van bah. Dan gaat het namelijk de prullenbak in.
Het waren vier flessen. Eentje had ik laatst gekocht. Een Ier. Drie anderen had ik vorig jaar voor mijn verjaardag gekregen. Uit Schotland. Ik kon kiezen. Werken aan de individuele handelingsplannen van kinderen uit mijn klas of iets anders. Het werd iets anders.
De kachel brandde. Kaarsjes en JJ Cale. Ik rolde een theedoek op. Bond 'm om haar hoofd. Ze zat in kleermakerszit op het (berber) tapijt. Soms kriebelt wol lekker in je kruis. Ik schonk vier glaasjes in. Eerst ruiken, dan proeven en tussendoor een glaasje water. En dan raden. Geen eentje goed. Daarna mocht ik. Zelfde ritueel.
Met grote stelligheid gaf ik direct het juiste antwoord. Ten minste, dat dacht ik. Vier borreltjes verder: geen eentje goed. Opvallend was de we allebei de Ier, de Bushmills, met de Schot, de Springbank, verwisselden.
Dan maar zonder stickie naar school. Tamaar, wil je hierop een kopietje van het format zetten, ik ben namelijk mijn stickie kwijt. Ze kijkt me glimlachend aan en ik zie haar denken....Ik weet het.
Als je daarna dan goed in je tas kijkt, schiet het je opeens te binnen. O ja, ik liep gisteren langs de lap top. De whiskey en whisky smaakte nog steeds. Laat ik dat stickie maar meteen in mijn tas doen, voordat ik het vergeet. Tamaar, laat maar, gevonden. Al gedaan Vin, altijd handig, een kopietje. Das waar.
Na schooltijd heb ik die plannen geschreven. Wat gaat het goed met sommige kinderen. We zijn nu al een eindje op weg en ik zie sommige echt opbloeien. Als je eerst angstig binnenkomt en schrikt van elk geluid en als je dan opeens glimlachend binnenkomt, en je huppelt zowaar en je wilt spontaan iets vertellen en wel meteen, dan wordt de meester blij. Dan krijgt hij zin. In lesgeven, in muziek, in proeven, van whiskey en zo...
